امام عسکری (ع) از امام علی نقی علیه السلام نقل می کند که فرمود:

اگر پس از غیبت قائم آل محمد (ص)، از عالمان کسی نمی ماند که به سوی خدا دعوت و راهنمایی کند و با حجج الهی از دینش دفاع نماید و بندگان ناتوان خدا را از آدم های ابلیس و سرکشان و از تله های نواصب¹ برهاند، همه ازدین خدا برمی گشتند ولی ایشان همچون ناخدای سکان دار کشتی، زمام دل های شیعیان ناتوان را در دست دارند. ایشان نزد خدای سبحان برترین منزلت را دارند.²

1. نواصب جمع ناصب است . ناصب کسی است که به دشمنی با ائمه معصومین و پیروانش تظاهر کند.

2. التفسیر المنسوب الی الامام العسکری: 344 ح 225، الاحتجاج 2: 502 ح 333، بحار الانوار 2: 6 ح 12